Die Regie Jürgen Flimms fügt sich triftig in den Dialog zwischen kammermusikalischem Orchesterklang und Bühnenbild , weil Helnwein die Erzählung leitet. Fern vom schweren Musikdrama,nimmt die Inszinierung die Stilexkursionen Strawinskys und Audens auf, wenn im Bordell Rokoko-Damen auf Glatzköpfe in gepolstertem Blouson-Look treffen und die Chefin Mutter Goose ostinat auf dem Teufel reitet. In Helnweins Bildergeschichte macht sie ihrem Namen Ehre mit einem Donald Duck auf dem Kopf. ...

Flimm gewann für Bühne und Kostüme Gottfried Helnwein, der angeblich notorisch Drastik und Provokation sucht, zunächst aber ein ingeniöser Bildmacher ist, -ein Maler, Grafiker und Fotograf.
Das verbindet ihn mit William Hogarth, dem englischen Kupferstecher, dessen Bilderzyklen Strawinsky zur Oper inspirierten. Doch 250 Jahre später setzt Helnwein nicht bei Hogarth und seiner realistisch genauen Darstellung der Londoner Casinos, Lusthöllen und Irrenhäuser an.
Helnwein arrangiert eine magische Zeitlosigkeit durch präzise Rekostruktion konkreter Stile
und zugleich fantasiegeborener Kreationen. Selten erlebte man die plastische Wirkungskraft von Kostümen so intensiv wie in Helnweins schiefem, nach rechts sich neigendem Kubusraum, in den zur Linken drei Türen eingelassen sind und dessen hellweisse Flächen immer wieder Bildprojektionen dienen,
Kostüme und Bilder sind von ausgesuchtem Antipsychologismus, von entwaffnend stereotyper Symbolik, so wie Audens und Kallmans Text, wie Strawinskys Musik.
(Stuttgarter Zeitung, 16. Juni 2001) ...

Fall of the Angels.
It's a slow fall. Its actually a fall in extreme slow motion. Its so slow that the motion seems frozen, like a glacier that's constantly flowing and moving, though not perceptible to our eyes, because for us, who live short and fast, glaciers appear to be static and eternal.
That former angel seems to be suspended between hell and heaven, It has not hit the bottom yet - and it probably never will - but it's getting closer ....constantly.

Gottfried Helnwein

...

...

Постои заблуда дека кое било човечко лице во кое било време, помалку или повеќе, изгледа исто, како лице на некоја статуа. Всушност, човечкото лице е менливо од миг до миг како екран на кој се отсликуваат слики, однатре и однадвор. Видов шест слики на иста тема за помалку од една минута - толку различни една од друга што тешко можеше да се препознае дека станува збор за иста личност.
Сликите и фотографиите на Готфрид Хелваин ја проблематизираат оваа заблуда, покажувајќи ја различноста на лицата, што секое лице е можно да ја направи. И со намера да ја "нападне" основната заблуда, тој мора да ја потенцира до претерување, и тоа преку искривување, со завои и метални инструменти што го вклештуваат лицето во невозможен облик.
Сликите на измачување и лудило ги има во изобилство. А сето тоа е резултат на исклучителното искуство и специфичната перцепција.
Како може еден автопортрет да се отслика со толку скулптурално смирено лице, кое всушност е облеано со сиот ужас што нè опкружува? Измачувањето, болеста, стравот и омразата што станаа секојдневица на она што Поуп го нарекува "банкет на животот". Овие ужаси секогаш говорат од лицата велејќи: "Ова е тоа што го мислам... и ова... и ова... и ова... Погледни подобро и ќе видиш". Не можеш да му покажеш никому нешто што веќе не видел, ниту пак можеш некому да му кажеш нешто што веќе не го знае.
Функцијата на уметникот е да ги привикува искуствата на изненадувачко препознавање: да му го покаже на гледачот она што веќе го знае ама не знае дека го знае. Хелваин е мајстор на вчудоневидувачкото препознавање. (Вилјам Бароуз)
Субверзивната сила, во светлото на културниот критицизам кој верува дека светот е на пат да ја заживее својата реалност на целосна манипулација и симулација, промовирани со сите сили од агендата на моќните медиуми, е задача што и` припаѓа на уметноста и што е од клучно значење. Таа го обликува човечкиот фактор. Но уметноста ќе с изврши својата задача единствено ако биде способна да ја скрши моќта на системите и ако успее да ја тргне магијата нивните агенди ги раководат луѓето.
Галерија на слики ...

Автор: D.Green  
Работа поступила 26/2/2001 и уже получила 274 баллов

Part three in the Hannibal Lecter Trilogy. Having escaped the asylum in "Silence of the Lambs," Dr Lecter goes into hiding in Florence, Italy. Back in America, Mason Verger, an old victim of the doctor's, seeks revenge. Disfigured and confined to a life-support system, he plans to draw Lecter out of his hiding place, using the one thing he truly cares for: Clarice Starling. ...

Nach der Verleihung des Bundesverdienstkreuzes an Marius Müller Westernhagen, Essen in kleinem Kreis in einem Italienischen Restaurant in Hamburg.
Gäste: Bundeskanzler Gerhard Schröder und Gattin Doris, Marius Müller Westernhagen, seine Frau Romney, Boris Becker, Gottfried Helnwein, Jürgen Flimm, Michael Naumann, Norbert Haug. ...

"In Gottfried Helnweins porträthaftem Fotobild, das auf einem Gemälde basiert, betet ein kleiner Junge zu seinem Gott, und wer intensiv hinschaut, entdeckt plötzlich, dass die Hände des Jungen aus diletantisch gefertigten Protesen bestehen, Wie eine optische Mine ist der Schock im anheimelnden Kitschbild verborgen.
Helnwein ist ein Meister in der Entlarvung von verlogener Bildrethorik."
Gabriele Honnef-Harling
-
Mit mehr als 170 000 Besuchern war die Ausstellung
"Der (im-)perfekte Mensch"
die bestbesuchte Sonderausstellung des Deutschen Hygienemuseums Dresden seit 1990.
Hygiene-Museum, Dresden - 20, 12. 2000 - 12. 8. 2001
Martin Gropius-Bau, Berlin - 16. 3. - 2. 6. 2002
Kunsthalle, Villa Kobe, Halle, (Saale) - 28. 2. - 14. 4. 2002 ...

...